Selecteer een pagina

door Stijn Blanckaert, woordvoerder Freesponsible

Eerst hielden ze zich nog op de vlakte, temidden van de coronacrisis, maar de voorbije weken zijn de anti-automobilist-activisten naar een hogere versnelling geschakeld. Het nieuwste schot in de richting van de automobilist kreeg de naam Sophia. Zo werd het plan genoemd dat door de zogenaamde Resilience Management Group werd opgesteld om vorm te geven aan de economie en samenleving “post-corona”. De manier waarop deze activisten dat willen doen is ronduit anti-automobilist. Leest u zelf even mee…

RMG is de naam van een van de nieuwe groepen die in het kader van het bestrijden van de coronacrisis werden opgericht. Ze heeft wel erg verregaande plannen met de auto. RMG staat voor Resilience Management Group. Het gaat om een groep van academici, activisten en -zoals ze zichzelf noemen- “transitieondernemers” die op een maand tijd een plan hebben gemaakt met daarin hun toekomstvisie na de coronacrisis. Het plan kreeg de naam “Sophia”. 

De mensen en ondernemingen achter de RMG zijn voor het merendeel van ecologische en anti-globalistische strekking. Hun plan telt meer dan 200 maatregelen op vijftien domeinen en wil dat onmiddellijk werk gemaakt wordt van een overgang naar een duurzame economie, om te vermijden dat bij de relance opnieuw voor dezelfde oude oplossingen gekozen wordt. Let wel, RMG zijn een groep idealisten, en maken momenteel geen deel uit van het beleid. Gelukkig maar, want wat ze voor de automobilist in petto hebben is angstaanjagend.

100% anti-automobilist

Bij de adviezen over de fiscaliteit lezen we dat de groep de bedrijfsauto een typisch voorbeeld vindt van een overbodige en zo snel mogelijk te schrappen “subsidie”. 

Ze stellen in hun tekst dat “de bedrijfsauto, oftewel de salarisauto, de marginale kosten van autoritten tot nul reduceert. Daarmee verdwijnt de gebruikelijke financiële prikkel om dicht bij het werk te wonen of gebruik te maken van het openbaar vervoer of andere vervoersmiddelen – waaronder carpoolen en fietsen – en de prikkel om gematigd te rijden. Het doel is dit systeem af te schaffen, naar het voorbeeld van de fiscale behandeling van bedrijfsauto’s zoals die elders in Europa bestaat.” 

Radicaal, en opnieuw voorbijgaand aan het feit dat bedrijfswagens in de eerste plaats in het overgrote deel van de gevallen gebruikt worden voor beroepsdoeleinden, en slechts gedeeltelijk voor privékilometers. Ze maken ook deel uit van het loonpakket. Werknemers met een “firmawagen” betalen daar niet alleen belastingen voor, maar hebben die auto ook gekregen in plaats van een hoger loon. De reden daarvoor is dat de loonkost in ons land zo uitzonderlijk hoog is, dat bedrijven, in hun zoektocht naar goed personeel niet anders kunnen dan alternatieven te zoeken. Dat zijn dan maaltijd- en ecocheques, groeps- en hospitalisatieverzekeringen en inderdaad ook firmawagens. 

De RMG vindt ook dat er een einde moet komen aan de fiscale aftrekbaarheid van professioneel gebruikte brandstof, en dat “Het gebruik van de infrastructuur van de autosnelwegen betalend moet worden voor privé-auto’s, en wel op een intelligente manier, net zoals de stedelijke tolheffing die moeten worden ingevoerd.” 

Hiermee worden dus ook de privéwagens geviseerd. Volgens de RMG zouden die door middel van een kilometerheffing en tolheffing moeten betalen voor het gebruik van de infrastructuur. Ik dacht dat ze dat vandaag al deden, met de BIV, verkeersbelasting, btw en accijnzen. Dat hebben ze bij de RMG blijkbaar niet goed begrepen.

Zelfs oldtimers moeten eruit

De aanval is niet alleen gericht tegen de bestuurders van bedrijfswagens en tegen de particuliere automobilist, maar zelfs tegen de eigenaars van oldtimers, want ook zij worden geviseerd door de groep die stelt dat “de belastingvoordelen voor oldtimers moeten worden afgeschaft, en dat het gebruik ervan moet worden ontmoedigd”. 

De RMG wil de auto totaal onaantrekkelijk maken door een hervorming van de Belasting op Inverkeerstelling en verkeersbelasting, waarbij alleen kleine elektrische autootjes niet platbelast zouden worden. Volgens het plan moeten auto’s belast worden op basis van hun emissies en massa. Dat gebeurt nochtans vandaag al: bij professionele gebruikers door de fiscaal verworpen uitgaven en de CO2-bijdrage, én niet in het minst door de astronomisch hoge accijnzen op brandstof, waarop dan nog eens btw geheven wordt, en in Vlaanderen ook door de aan de uitstoot en brandstofsoort gelinkte BIV en de verkeersbelasting. Ook die wetenschap wordt gemakshalve vergeten door de RMG.

Wat komt in de plaats van de auto?

Wat is dan het alternatief, als de auto niet meer kan? 

De gedroomde oplossing van de groep is om zo goed als alles te voet, met de fiets of met de bus te doen. Wie gelooft die mensen nog? Het is meer dan waarschijnlijk dat 99% van de bedenkers van dit plan stadsbewoners zijn die inderdaad veelal zonder auto kunnen. Zoals vaak vinden enkelingen dat wat voor hen kan gewoon voor iedereen toegepast moet worden. Een gevaarlijke en asociale denkwijze.

Niemand, ook Freesponsible niet, is tegen een sterk openbaar vervoer en een veilige infrastructuur voor fietsers en voetgangers. Zij verdienen absoluut een prominente plaats in de mobiliteitsmix. Niemand betwist ook dat in het openbaar vervoer moet worden geïnvesteerd, en dat het stipt, comfortabel en zo ecologisch mogelijk moet zijn. Maar waarom moet zoiets in de hoofden van de autohaters altijd gecombineerd worden met het aanvallen van de automobilist?

Een gevaarlijk denkbeeld

Hoewel het hier momenteel maar om een plan van een groep idealisten gaat,  kunnen de zaken snel veranderen. Kijk maar naar Brussel, waar een Groen-minister met amper 4.000 stemmen ongehinderd bezig is met de automobilist en meteen ook de Brusselse economie het leven zuur te maken, met een veralgemeende 30 km/h-limiet in het hele gewest en zelfs een beperking tot 20 km/h in de vanaf nu als “woonerf” gedefinieerde Brusselse vijfhoek. Tegelijk worden rijstroken geschrapt, straten afgesloten, parkeertarieven opgetrokken en wordt alles uit de kast gehaald om het mensen van buiten de stad moeilijk, zoniet onmogelijk te maken om Brussel te bereiken wanneer dat door omstandigheden (aantal vervoerde personen, lading, aansluitende trajecten, uur…) niet doenbaar is met het openbaar vervoer of met de fiets. 

Het aan een zwijgende meerderheid opleggen van de wil door een minderheid is niet democratisch. Denk daar aan wanneer uw individuele en verantwoordelijke mobiliteit u lief is en vergeet niet gratis lid te worden van Freesponsible, op www.freesponsible.be.

bron: www.fleet.be